Wim van Nee zat als vierjarig jochie al vaak bij zijn vader in de donkere kamer, gefascineerd door de zurige lucht van fixeer en het magische ontstaan van beelden in de ontwikkelaar. Deze vroege verwondering groeide uit tot een levenslange passie voor fotografie. In de jaren 90 legde hij samen met zijn partner talloze onderwerpen vast voor uitgever Wolters-Noordhoff; van leeuwenwelpen in Kenia tot bloedpreparaten voor diverse biologieboeken. Hoewel hij de doka verruilde voor de digitale techniek, gebruikt Wim zijn klassieke kennis over kleur nog dagelijks bij het bewerken van zijn foto's. Zijn grote passie blijft de natuur, die hij tegenwoordig steeds vaker in zijn eigen tuin vastlegt.