5 tips voor portretfotografie op straat met natuurlijk licht

Nardo Jacobs

02-04-2026

Straatportretten zijn een krachtige manier om mensen vast te leggen. Het enige wat je nodig hebt is eigenlijk een camera en je ogen. Toch kan het maken van een goede foto lastig zijn. Met deze vijf praktische tips maak je direct sterkere portretten op straat.

Kies voor een open diafragma

Als je een open diafragma gebruikt kan je je onderwerp mooi los laten komen van de achtergrond. Dit zorgt er eigenlijk al direct voor dat de aandacht echt gevestigd wordt op diegene waar je een portret van maakt. Het maakt je foto rustiger en krachtiger. De persoon die jouw foto later ziet zal dan ook automatisch naar het gezicht en naar de ogen kijken. Er gebeurt vaak veel op straat en dit kan al snel afleiding geven.

Zet je camera in diafragmavoorkeur

Door je camera in diafragmavoorkeur te zetten, kun je snel werken en bewust de aandacht op je onderwerp leggen. Je kiest zelf het diafragma, terwijl de camera automatisch de sluitertijd regelt voor een correcte belichting. Dat is ideaal bij straatportretten, waar momenten vaak maar kort duren.

Omdat je diafragma constant blijft, blijft ook je scherptediepte consistent. Dat zorgt voor rust in je beelden en een herkenbare stijl binnen je serie. Bovendien haal je met diafragmavoorkeur een stuk technische druk weg, waardoor je meer kunt focussen op contact maken en je timing voor het maken van een foto. Want het laatste wat je wilt is aan het stoeien zijn met je camera en net dat juiste moment missen!

Wanneer is diafragmavoorkeur minder geschikt?

Als het licht extreem snel verandert of wanneer je iemand in beweging wilt vastleggen, kan deze stand minder ideaal zijn. In situaties met weinig licht kan de camera bijvoorbeeld kiezen voor een te lange sluitertijd, wat bewegingsonscherpte oplevert. Ikzelf kies er dan altijd voor om de camera in M (manueel) te zetten. Maar je kan er ook voor kiezen om je ISO op auto te zetten of een minimale sluitertijd in te stellen. Door je ISO op auto te zetten of een minimale sluitertijd te kiezen houd je toch nog controle over je snelheid en je omgeving of interactie met je onderwerp.

Zet je ISO iets hoger dan 100

Vaak hoor je van andere fotografen dat je je ISO altijd zo laag mogelijk wilt houden. Je hoort dan: “Het liefst altijd schieten op ISO 100, anders krijg je ruis.” Dit heb ik zelf ook jarenlang toegepast, omdat mij dit zo is verteld en ik mezelf dit dus ook zo heb aangeleerd.

Wanneer je dan bezig bent (in diafragmavoorkeur), zie je op het eerste gezicht op het LCD-scherm van je camera een goede foto. Maar zodra je de foto’s later terugziet op je laptop of computer, blijkt dat ze toch onscherp of bewogen zijn. Je camera kiest in dat geval voor een lagere sluitertijd, zoals benoemd in punt twee en dat is niet wenselijk bij het maken van een portret.

Tenzij je beeldstabilisatie zo goed is, of je met een lens werkt waarvan het brandpunt kleiner is dan je sluitertijd of je simpelweg een extreem vaste hand hebt. Maar daar kom ik later nog is op terug.

In veel gevallen is het prettig als je sluitertijd niet onder de 1/250 of 1/200 zakt. Dan ben je vrijwel verzekerd van een scherpe foto. Door je ISO rond de 400 te zetten, zit je bij daglicht eigenlijk altijd goed, terwijl je nauwelijks tot geen ruis in je foto krijgt. Bovendien is de software tegenwoordig zo goed dat eventuele ruis prima te verwijderen is in de nabewerking.

Probeer van tevoren je compositie te bepalen

Als je van tevoren je compositie bepaalt, hoef je hier op het moment zelf niet meer naar te zoeken of over na te denken wanneer je iemand hebt gevonden of aangesproken die je wilt fotograferen. Houd daarom altijd je ogen open als je op straat bent om foto’s te maken. Het laatste wat je wilt, is iemand laten wachten omdat jij nog niet weet waar je de foto’s wilt maken. Zeker als diegene haast heeft of eigenlijk weinig tijd.

Je hoeft echt niet dagen van tevoren je omgeving uit te kammen via Google Maps. Maar door om je heen te kijken naar mooie lijnen of een rustige achtergrond, ben je al een heel eind op weg. Wat daarbij ook helpt, is letten op het licht. Schijnt de zon? En wil je juist met de zon mee fotograferen, of tegen het licht in?

Stel: je loopt in een stad met eeuwenoude gebouwen en je wilt die graag gebruiken in je foto. Zet je model dan niet neer terwijl er honderd meter achter die persoon een steiger staat met oranje zeil vanwege renovatie. Kies in dat geval voor de kant van de straat waar de achtergrond rustiger is. Heb je daar minder mooi licht, omdat de richting van de steiger visueel sterker leek? Haal de persoon dan iets naar je toe of draai zelf om en fotografeer de andere kant op. Ook al is dat niet de meest ideale richting qua licht, je voorkomt storende elementen in beeld.

Je kunt er ook voor kiezen om eerst een foto te maken met de steiger op de achtergrond en daarna je onderwerp te vragen om te verplaatsen. Zo kom je professioneel over en laat je zien dat je weet wat je aan het doen bent.

Gebruik een portret lens

Een portretlens is een lens met een vaste brandpuntsafstand tussen de 50mm en 135mm op een full-frame camera. 50mm is heel veelzijdig; hiermee kun je ook meer van de omgeving meenemen in je portretten. 85mm is een klassieke portretlens en mijn persoonlijke favoriet, samen met de 50mm. 135mm geeft extra compressie en isoleert het gezicht of de persoon volledig van de omgeving en achtergrond. Een nadeel van deze lens is dat je relatief veel afstand tot je onderwerp moet hebben en dat hij minder geschikt is voor meerdere personen. Als je op het gezicht focust of je je in een rustige omgeving bevindt, is dit een magische lens voor portretfotografie. Als je meer verhalen wilt vertellen of meer richting straatfotografie wilt gaan, kun je ook kiezen voor een 35mm lens. Deze lens brengt je echt in contact met de straat.

Een ander bijkomend voordeel van deze lenzen is dat ze over het algemeen een groter diafragma hebben dan zoomlenzen. Hierdoor kun je werken met een kleinere scherptediepte (tip 1) en presteren ze beter bij weinig licht. Daarnaast dagen ze je uit om te bewegen tijdens het fotograferen, omdat je niet kunt zoomen. Dit zorgt ervoor dat je anders gaat nadenken over het maken van je foto’s en dwingt je om je te verplaatsen voor een andere compositie of beeldhoek.

Nardo zijn apparatuur