Alleen maar mooie foto's

Francis de Beus

11-08-2016

Het is een zaterdagavond, een verjaardagsfeestje met vrienden. Je zit lekker met een biertje en kletst wat over hobby’s. Al gauw komt jouw hobby ter sprake, fotograferen. Je kunt erop wachten tot die ene opmerking komt: "Jij maakt ook alleen maar mooie foto’s zeg!". Je neemt de complimenten in ontvangst, maar je denkt: "Was het maar zo’n feest." Vrienden en bekenden zijn helemaal weg van al die mooie foto’s die je laat zien, maar ze zien natuurlijk niet wat er allemaal aan vooraf gaat. Neem nu deze zaterdag: ik word wakker om kwart voor vijf. Zo’n ochtend waarbij je direct klaarwakker bent. Ik draai me even om maar besef al snel dat ik niet meer in slaap ga vallen...

Dan maar even snel kijken hoe laat de zon opkomt. Tien voor half zes dus ik heb voldoende tijd om me snel aan te kleden, spullen in de auto te gooien en een zonsopkomst mee te pakken! Ik sluip de trap af om niemand wakker te maken, pak mijn spullen en kijk naar buiten. Het is wel erg grijs en grauw. Toch zie ik wat wolkjes dus misschien, met een beetje mazzel piept de zon er mooi tussendoor!

Hop, in de auto en onderweg naar de IJssel. Ik moet nog een leuk shot maken van de net nieuw geopende Noorderhaven. In de verte zie ik het wolkendek iets openbreken dus het ziet er veelbelovend uit. Aangekomen bij de Noorderhaven ziet het er toch weer een stuk minder uit. Het wolkendek trekt alweer dicht. Maar we wachten geduldig af. De zon staat op het punt van opkomen en uit ervaring weet je dat er dan de mooiste kleuren in de lucht kunnen ontstaan. Maar ja, helaas pindakaas: het wolkendek trekt bijna helemaal dicht en de enige opening in het wolkendek bevindt zich achter me. Er komen geen mooie kleuren en ondertussen begint het ook al harder te waaien en de temperatuur zakt snel. De foto’s die ik geschoten heb, zijn verre van spectaculair.

Maar als ik me omdraai om richting de auto te gaan, gaat mijn hart toch sneller koppen. Er is zich een shelfcloud aan het vormen boven de stad en dat ziet er prachtig uit. Misschien vormt zich wel een mooie donderbui? Misschien kan ik een paar mooie bliksems op de plaat zetten boven de skyline van Zutphen? Dus snel in de auto om aan de andere kant van de IJssel dit vast te leggen. Daar aangekomen blijkt het vanuit die hoek toch een stuk minder mooi te zijn dan ik dacht. De shelfcloud vormt zich niet verder, hij loopt niet mooi in de compositie en die bliksems kan ik ook wel op mijn buik schrijven. Struinend langs de ondergelopen uiterwaarden zoek ik wanhopig naar een mooi plaatje, maar het gaat hem vandaag niet echt worden ben ik bang.

Ik pak mijn spullen in en rijd richting huis om een bak koffie te gaan pakken en de buit te bekijken op een groter scherm. Het is inderdaad bedroevend. Er zit eigenlijk niets tussen waar ik iets mee kan. Dan maar een sikkeneurig blog schrijven. Terwijl ik driftig zit te typen, breekt het zonnetje door en vormen zich prachtige wolkenpartijen. "Jij maakt ook alleen maar mooie foto’s zeg!" ...was het maar zo’n feest!